غازلة

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

غازلة. [ زِ ل َ ] (ع ص ) تأنیث غازل (نعت فاعلی از غزل ) زن ریسنده . ج، غزل، غوازل . (منتهی الارب ).