عیطبول
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عیطبول . [ ع َ طَ ] (ع ص ) زن جوان خوب صورت تمام خلقت نیکواندام . (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب ). زن جوان زیباو ممتلی ٔ و درازگردن . (از اقرب الموارد). عُطبل . عُطبول . عُطبولة. ج، عطابل، عطابیل . (اقرب الموارد).