عیشگاه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عیشگاه . [ ع َ / ع ِ ] (اِ مرکب ) تفرج گاه و محل عیش و عشرت و تفرج وگشت . (ناظم الاطباء). عیشستان . عشرت کده : درون تیره دلان عیشگاه سلطانست چرا که دزد شب تار میشود محظوظ. نعمت اﷲخان عالی (ازآنندراج ).
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی