عیش راندن

عیش راندن . [ ع َ / ع ِ دَ ] (مص مرکب ) عشرت کردن . خوش گذراندن : چو سعدی عشق پنهان دار و لذت جوی و آسایش به تنها عیش میراند که منظوری نهان دارد. سعدی . مرا پنج روز دگر مانده گیر دو روز دگر عیش خوش رانده گیر. سعدی . گلیم بین که در آن بر چه عیش میراند سیه گلیمی من بین که دورم از بر او. سعدی .