عیسی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عیسی . [ سا ] (اِ) یا گل عیسی . بته ای است به مقدار ذرعی که گلی زرد دارد و اول غروب گلهای آن با آوازی که دهد بشکفد. (یادداشت مرحوم دهخدا).
عیسی . [ سا ] (اِخ ) نام چند تن از تابعیان و محدثان است . رجوع به منتهی الارب شود.
عیسی . [ سا ] (اِخ ) ظاهراً نام بربطزنی بوده که رودکی در بیت ذیل از او نام برده است : بربطعیسی و فرشهای فوادی چنگ مدک نیرو نای چابک جانان . رجوع به شرح احوال رودکی تألیف سعید نفیسی ص ٥٠٦و ٥٠٧ و ١٠١٠ و تاریخ سیستان ص ٣١٨ شود.