عیسی ره نشین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عیسی ره نشین . [ سی ِ رَه ْ ن ِ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) کنایه است از شعاع آفتاب . (آنندراج ) (انجمن آرا). شعاع و پرتو آفتاب . (ناظم الاطباء). ◄ آفتاب . (آنندراج ) (ناظم الاطباء). ◄ طبیب حاذق . (ناظم الاطباء). طبیب که بر سر ره نشیند. (آنندراج ). طبیب حاذق که در مطب راه نشیند. (انجمن آرا).