عیسران
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عیسران . [ ع َ س َ ] (ع ص ) بعیر عیسران ؛ شتر که در اول ریاضت سوار شوند آن را جهت رام کردن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از ناظم الاطباء) (اقرب الموارد). عَیسرانی . رجوع به عیسرانی شود. ◄ (اِ) گیاهی است . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).