عیدی

عیدی . (ص نسبی، اِ مرکب ) آنچه روزهای اعیاد به کسی دهند. (آنندراج ). عطا و بخشش و خلعت و هدیه ای که در روز عید به کسی دهند. (ناظم الاطباء). آنچه در عید قربان و عید فطر و توسعاً در نوروز وجز آن، سران به زیردستان دهند از زر و سیم و جز آن .دست لاف . عیدانه . (یادداشت مرحوم دهخدا) : عیدی و نوروزی از شه هیچ نستانم مگر بارگی ّ خاص وترکی درج گوهر بر میان . ؟ (از المعجم ). نه حافظ می کند تنها دعای خواجه تورانشاه ز مدح آصفی خواهد جهان عیدی و نوروزی . حافظ. بغیر حلقه ٔ جوشن چو عیدی اطفال ندیده اند خلایق به دست خویش درم . علی خراسانی (از آنندراج ). ◄ عطا و هدیه . (فرهنگ فارسی معین ).

عیدی . (اِخ ) دهی از دهستان گابریک بخش جاسک شهرستان بندرعباس با ١٩٣ تن سکنه . آب آن از رودخانه ٔ هیرمند. محصول آن غلات است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٨).