عیده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عیده . [ ع َ دَه ْ ] (ع اِمص ) بدخوئی و کبر. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). سؤخلق . (از اقرب الموارد). ◄ (ص ) مرد گرامی قدر درشت . و بدخوی از مردم و شتر و جز آن . (از منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء). بدخلق از شتر و غیر آن، و یا مرد عزیزالنفس و جافی . ◄ آنکه به اطاعت حق درنیاید و تکبر کند. (از اقرب الموارد). عَیداء. رجوع به عیداء شود.