عیدزای
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عیدزای . (نف مرکب ) عیدزاینده . آنکه یا آنچه سبب جشن و عید شود. هرچه موجب پیروزی و فتح و شادی گردد : زآن عیدزای گوهر شمشیر آبدار شد آب بحر و آب شد از شرم گوهرش . خاقانی .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عیدزای . (نف مرکب ) عیدزاینده . آنکه یا آنچه سبب جشن و عید شود. هرچه موجب پیروزی و فتح و شادی گردد : زآن عیدزای گوهر شمشیر آبدار شد آب بحر و آب شد از شرم گوهرش . خاقانی .