عید گلابی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عید گلابی . [ دِ گ ُ ] (اِخ ) عیدی بود که در عهد اکبرشاه در هندوستان موسوم بود و در آن روز امرا شیشه های گلاب پیشکش میکردند. این رسم در اواسط عهد محمد اورنگ زیب برافتاد. (از آنندراج ) : ز خلقش تا صبا در فیض یابی است به گلشن هر سحر عید گلابی است . ملا ابوالبرکات (از آنندراج ). به بزم عشرتش از نشئه یابی کند در شیشه می عید گلابی . ملا ابوالبرکات (از آنندراج ).