عیب سوز
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عیب سوز. [ ع َ / ع ِ ] (نف مرکب ) عیب سوزنده . ازبین برنده ٔ عیب . سوزنده ٔ نقص و عیب : خامشی او سخن دلفروز دوستی او هنر عیب سوز. نظامی .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عیب سوز. [ ع َ / ع ِ ] (نف مرکب ) عیب سوزنده . ازبین برنده ٔ عیب . سوزنده ٔ نقص و عیب : خامشی او سخن دلفروز دوستی او هنر عیب سوز. نظامی .