عکوک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عکوک . [ ع َ ک َوْ وَ ] (اِخ ) علی بن جبلةبن مسلم، از شیعیان خراسان در قرن دوم هجری . رجوع به علی عکوک شود.
عکوک . [ ع َ ک َوْ وَ ] (ع ص ) مرد کوتاه بالا و گرداندام استوارخلقت و تن دار. ◄ جای درشت و آسان . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).