عکس افکندن

عکس افکندن . [ ع َ اَ ک َ دَ ] (مص مرکب ) پرتو افکندن : چو گلبن از بر آتش نهاده عکس افکند به شاخ او بر دراج شد ابستاخوان . خسروانی . تابوت او چه عکس فکندست بر شما کز اشک رخ چو تخته ٔ او غرق زیورید. خاقانی .