عکاز
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عکاز. [ ع ُک ْ کا ] (ع اِ) عصای دارای نیزه . (ناظم الاطباء). عصا که در انتهای آن سرنیزه باشد و شخص بر آن تکیه کند. عنزة. عکازة. و رجوع به عکازة و عنزة شود. ◄ عصای اسقف نزد مسیحیان . (از اقرب الموارد). و رجوع به عکازة شود.