عکاد

عکاد. [ ع َ ] (اِخ ) کوهی است نزدیک زبید، زبان باشنده ٔ آن بر لغت فصیح باقی است . (منتهی الارب ). کوهی است در نزدیکی زبید، و اهالی آنجا در روزگار مجد و بزرگی، بر زبان فصیح بوده اند. (از اقرب الموارد) (از معجم البلدان ).