عوی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عوی . [ ع َوْ وی ی ] (ص نسبی ) منسوب است به عوة، که بطنی است . (از اللباب فی تهذیب الانساب ). و رجوع به عَوّة شود.
عوی . [ ع ُ وَی ی ] (اِخ ) نام جایگاهی است . (از معجم البلدان ) (از منتهی الارب ).
عوی . [ ع َ ] (اِخ ) رجوع به عوی صیه شود.