عویم

عویم . [ ع ُ وَ ] (ع اِ) لقیته ذات العویم ؛ میان اعوام و چند سال با او برخورد کردم . (ازمنتهی الارب ) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).

عویم . [ ع ُ وَ ] (اِخ ) ابن ساعده ٔ هذلی . از صحابیان بود. (از منتهی الارب ).

عویم . [ ع ُ وَ ] (اِخ ) ابن شقربن عوف انصاری . صحابی بود. (از منتهی الارب ).