عواج
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عواج . [ع َوْ وا ] (ع ص ) آنکه با خود عاج داشته باشد. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). صاحب عاج . (از اقرب الموارد). ◄ عاج فروش . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) : بعون اللَّه نه ای معروف و مشهور چو عواجان بقلاشی و رندی . سوزنی .