عهر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عهر. [ ع َ / ع ِ / ع َ هََ ] (ع مص ) به فجور نزد زن آمدن و زنا کردن . (از منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء) (آنندراج ). برای فجور نزد زن آمدن . (از اقرب الموارد). عُهور.عُهورة. عَهارة. رجوع به عهور و عهورة و عهارة شود. ◄ مرتکب بدی گشتن و دزدیدن . (از منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء).
عهر. [ ع ِ ] (ع اِ) زنا. (منتهی الارب ) (آنندراج ). زنا و فجور. (ناظم الاطباء).
عهر. [ ع َ هَِ ] (ع ص ) عاهر و زانی . (از ذیل اقرب الموارد). رجوع به عاهر شود.