عندد
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عندد. [ ع ُ دَ / دُ ] (ع اِ) حیله . (اقرب الموارد) (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). چاره . گویند: ما لی عنه عندد؛ یعنی از آن چاره ای ندارم . (از اقرب الموارد). ◄ (ص ) دیرینه، هرچه باشد. (منتهی الارب ). چیز قدیم و کهنه و دیرینه . (ناظم الاطباء). قدیم . (اقرب الموارد).