عنبرسوز
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عنبرسوز. [ عَم ْ ب َ ] (نف مرکب ) عنبرسوزنده . آنکه عنبر می سوزاند : ابر دیبادوز دیبا دوزد اندر بوستان بادعنبرسوز عنبر سوزد اندر لاله زار. منوچهری . شمعهای بساط بزم افروز همه یاقوت ساز و عنبرسوز. نظامی . ◄ (اِ مرکب ) مجمری که در وی عنبر سوزانند. (ناظم الاطباء).