عنان برتافتن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عنان برتافتن . [ ع ِ ب َ ت َ ] (مص مرکب ) عنان تافتن . (فرهنگ فارسی معین ). روی برگرداندن . رجوع به عنان تافتن شود : از اول هستی خودرا نکو بشناس وآنگاهی عنان برتاب ازین گردون وز این بازیچه ٔ غبرا. ناصرخسرو. جبریل هم به نیمره از بیم سوختن بگذاشته رکابش و برتافته عنان . خاقانی . رکابش ببوسید روزی جوان برآشفت و برتافت از وی عنان . سعدی .