عمروط
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عمروط. [ ع ُ ] (ع ص، اِ) دزد. (منتهی الارب ). دزدی که هرچه ببیند آن را برباید. (از اقرب الموارد). ◄ کسی که چیزی نداشته باشد. ◄ خبیث . ◄ درویش سرکش . ج، عَماریط، عَمارطة (منتهی الارب ) (اقرب الموارد)، عَمارط. (اقرب الموارد).