عمروس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عمروس . [ ع ُ ] (ع اِ)بره . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). بره ٔ شیرخواره . (ناظم الاطباء). ◄ (ص ) کودک سبکروح گرداندام . (منتهی الارب ). کودک فربه و زیبا. (از اقرب الموارد). ◄ شتر کره ٔ فربه . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ج، عَماریس . و گاهی آن را بر عَمارس نیز جمع بندند. (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).