عمرو کلبی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عمرو کلبی . [ ع َ رِ ک َ ] (اِخ ) ابن اسود کلبی اجداری . از بنی اجداربن عوف بن عذرة. شاعری است جاهلی و از سوارکاران بشمار میرفت . وی در قوم خود رئیس و سرور بوده است .(از الاعلام زرکلی از آمدی ص ٤٢، و مرزبانی ص ٢٣٨).