عمرو شنفری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عمرو شنفری . [ ع َ رِ ش َ ف َ را ] (اِخ ) ابن مالک ازدی . مشهور به شنفری . از شعرای جاهلیت و اهل یمن بود. او را لامیة العرب است بمطلع: «أقیموا بنی امی صدور مطیکم، فانی الی قوم سواکم لأمیل ». وی در حدود سال ١٠٠ قبل ازهجرت به دست بنی سلامان کشته شد. (از الاعلام زرکلی ).