عمرو بکری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عمرو بکری . [ ع َ رِ ب َ ] (اِخ ) ابن قَمیئةبن ذریح بکری وائلی نزاری . از شعرا و شجاعان دوره ٔجاهلیت بود که در حدود سال ١٨٠ قبل از هجرت متولد شد. وی مدتی در حیره اقامت گزید و امری ءالقیس را در سفرش بنزد قیصر همراهی کرد و در راه درگذشت (در حدود سال ٨٥ قبل از هجرت ). (از الاعلام زرکلی از الاغانی ).