عمران عطاردی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عمران عطاردی . [ ع ِ ن ِ ع ُ رِ ] (اِخ ) ابن ملحان عطاردی، مکنی به ابورجاء. نام او راعمران بن تیم نیز گفته اند. وی صحابی بود و در صفةالصفوة داستان اسلام آوردن او ذکر شده است . ابورجاء در زمان خلافت عمربن عبدالعزیز درگذشت . رجوع به صفوةالصفوه ٔ ابن جوزی ج ٣ ص ١٤٢ و ابورجاء (عطاردی ...) شود.