عمر واشی

عمر واشی . [ ع ُ م َ رِ ] (اِخ ) ابن اسحاق واشی، مکنی به ابوجعفر. از بزرگان لاهور بوده است و نام او در این لغت نامه «جعفربن اسحاق ...» ذکر شده، اما عوفی آن را «عمربن اسحاق ...» ضبط کرده و اشعاری از او در لباب الالباب نقل کرده است . رجوع به «ابوجعفر واشی » و لباب الالباب عوفی ج ١ صص ٢٨٤ - ٢٨٦ شود.