عمر هوزنی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عمر هوزنی . [ ع ُ م َ رِ هََزَ ] (اِخ ) ابن حسن هوزنی اشبیلی، مکنی به ابوحفص . شاعر، عالم حدیث و سیاستمدار قرن پنجم هجری در اندلس بود. وی بسال ٣٩٢ هَ .ق . تولد یافت . در ابتداء حاکم اشبیلیة بوده است، سپس «عباد معتضد» که از دوستان وی بود بر آنجا مستولی گشت و عمر بشهر مرسیه رفت و ساکن آنجا گشت، ولی در سال ٤٥٨ هَ .ق . به درخواست المعتضد به اشبیلیه بازگشت و در سال ٤٦٠ هَ .ق . به دست شخص المعتضد بقتل رسید که شرح واقعه ٔ آن در الاعلام آمده است . رجوع به مآخذ ذیل شود: الاعلام زرکلی چ ٢ ج ٥ ص ٢٠١. المغرب فی حلی المغرب ج ١ ص ٢٣٤. الترجمان ص ١٥٨. نفح الطیب ج ١ ص ٣٧٢. الصله ٔ ابن بشکوال ص ٣٩٤.