عمر نسفی

عمر نسفی . [ ع ُ م َ رِ ن َ س َ ] (اِخ ) ابن محمدبن احمدبن اسماعیل نسفی، مکنی به ابوحفص و ملقب به نجم الدین . مفسر، ادیب، مورخ و فقیه حنفی . وی به سال ٤٦١ هَ .ق . در نسف متولد شد و بسال ٥٣٧ هَ .ق . در سمرقند درگذشت . مصنفات و تألیفات او را در حدود یکصد عدد نوشته اند که از آن جمله است : ١- الاشعار بالمختار من الاشعار، در بیست جزء. ٢- لا اکمل الاطول، در تفسیر. ٣- تاریخ بخارا. ٤- التیسیر فی التفسیر. ٥- طلبةالطلبة. ٦- العقائد. ٧- القند فی علماء سمرقند. ٨-قیدالاوابد. ٩- منظومه ٔ خلافیات در فقه . ١٠- المواقیت . (از الاعلام زرکلی از الفوائد البهیة ص ١٤٩، و الجواهر المضیئة ج ١ ص ٣٩٤، و لسان المیزان ج ٤ ص ٣٢٧).