عمر مرینی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عمر مرینی . [ ع ُ م َ رِ م َ ] (اِخ ) ابن ابی بکربن عبدالحق مرینی، مکنی به ابوحفص . از امرای دولت بنی مرین در مغرب اقصی . بسال ٦٥٦ هَ .ق . پس از درگذشت پدرش، با وی بیعت شد، سپس عمش یعقوب بن عبدالحق بر او غلبه کرد و فقط شهر مکناسة را بدو واگذاشت . وی در سال ٦٥٨ هَ .ق . در آنجا به دست برخی از خویشان خود به قتل رسید. (از الاعلام زرکلی از الاستقصاء ج ٢ ص ١٠، و الذخیرة السنیة ص ٩٢ و جذوةالاقتباس ص ٢٨٤).
عمر مرینی . [ ع ُ م َ رِ م َ ] (اِخ ) ابن عثمان بن یعقوب مرینی، مکنی به ابوعلی . از سلاطین بنی مرین در مغرب . وی بسال ٦٩٦ هَ .ق . متولد شد و در سال ٧٣٤ هَ .ق . به دست برادر خویش به قتل رسید. رجوع به ابوعلی (عمربن ابی سعید...) و مآخذ ذیل شود: الاعلام زرکلی چ ٢ ج ٥ ص ٢١٤. الاستقصاء ج ٢ ص ٥١. جذوة الاقتباس ص ٢٨٥.