عمر مخزومی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عمر مخزومی . [ ع ُ م َ رِ م َ ] (اِخ ) ابن عبداﷲ (ابی سلمة) بن عبدالاسد مخزومی . وی صحابی بود و بسال دوم هجری در حبشه متولد گشت و پیغمبر (ص ) تربیت او را بعهده گرفت . در زمان علی بن ابی طالب (ع ) والی بحرین شد و در جنگ جمل نیز شرکت داشت . سرانجام بسال ٨٣هَ .ق . در مدینه درگذشت . (از الاعلام زرکلی از الاصابةترجمه ٔ شماره ٔ ٥٧٤٢، و خلاصة تهذیب الکمال ص ٢٤٠).
عمر مخزومی . [ ع ُ م َ رِ م َ ] (اِخ ) ابن عبداﷲبن ابی ربیعه ٔ مخزومی قرشی، مکنی به ابوالخطاب . وی در روزگار خود دقیق ترین و لطیف ترین شعرای قریش بود و او را همانند جریر و فرزدق شمرده اند. او در سال ٢٣ هَ .ق . در شبی که عمربن خطاب درگذشت، تولد یافت لذا او را عمر نامیدند. بسال ٩٣ هَ .ق . عمربن عبدالعزیز او را به «دهلک » تبعید کرد، ولی وی در دریا به جنگ پرداخت و در نتیجه، کشتی او سوخت و با همه ٔ مسافران غرق گشت . (از الاعلام زرکلی ). رجوع به مآخذ ذیل شود: وفیات الاعیان ج ١ ص ٣٥٣. الاغانی ج ١ ص ٦١. حبیب السیر چ خیام ج ٢ ص ١٦٢ و ١٦٣.