عمر مالکی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عمر مالکی . [ ع ُم َ رِ ل ِ ] (اِخ ) ابن ابراهیم دمشقی حنفی، مشهور به مالکی . محدث، فقیه، قاری، نحوی و عالم به علم فرائض در قرن سیزدهم هجری بود که در حدود سال ١٢٢٧ هَ .ق .در دمشق متولد شد و بسال ١٢٩٧ هَ .ق . درگذشت . او رارسائلی در علم فرائض و حساب و تعلیقاتی در نحو است .(از معجم المؤلفین از روض البشر جمیل الشطی ص ١٩٠).
عمر مالکی . [ ع ُ م َ رِ ل ِ ] (اِخ ) ابن محمد. رجوع به ابوالفرج (مالکی ...) شود.