عمر فاخوری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عمر فاخوری . [ ع ُ م َ رِ فا ] (اِخ ) ابن عبدالرحمان فاخوری بیروتی . نویسنده ای آرام طبع بود. به سال ١٣١٤ هَ .ق . در بیروت تولد یافت و دروس حقوق را در پاریس آموخت و به شغل محامات پرداخت . وی به عضویت مجمع علمی عربی در دمشق برگزیده شد و سرانجام بسال ١٣٦٥ هَ .ق . در بیروت درگذشت . او را مقالات متعددی است که از آن جمله است : ١- الباب المرصود. ٢- الفصول الاربعة. ٣- ادیب فی السوق . ٤- کیف ینهض العرب . ٥- مهاتما غاندی . (از الاعلام زرکلی ).