عمر عکبری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عمر عکبری . [ ع ُم َ رِ ع َ ب َ ] (اِخ ) ابن ابراهیم بن عبداﷲ عکبری، مکنی به ابوحفص و مشهور به ابن مسلم . وی فقیه بود و درهشتم جمادی الاَّخر سال ٣٨٧ هَ .ق . درگذشت . او راست : ١- الخلاف بین احمد و مالک . ٢- شرح الخرقی . ٣- محاسبة النفس و الجوارح . ٤- المقنع. (از معجم المؤلفین و الاعلام زرکلی ). رجوع به مآخذ ذیل شود: طبقات الحنابله ٔفراء ص ٣٥٤ و مناقب الامام احمدبن جوزی، نسخه ٔ خطی .