عمر عبدوی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عمر عبدوی . [ ع ُ م َ رِ ع َ دَ ] (اِخ ) ابن احمدبن ابراهیم بن عبدویه بن سدوس بن علی بن عبداﷲبن عبیداﷲبن عبداﷲبن عتبةبن مسعود هذلی مسعودی عبدوی نیشابوری، مکنی به ابوحازم . محدث و حافظ بود و بیشتر در علم حدیث شهرت داشت . وی در روز عید فطر سال ٤١٧ هَ .ق . درگذشت . (از معجم المؤلفین از سیر النبلاء ذهبی، نسخه ٔ خطی ).