عمر عباسی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عمر عباسی . [ ع ُ م َ رِ ع َب ْ با ] (اِخ ) ابن ابراهیم بن احمدبن محمد عباسی، مکنی به ابوحفص و ملقب به الواثق باﷲ. از خلفای عباسی در مصر. وی برادر المعتصم باﷲ زکریا بوده است و به سال ٧٨٥ هَ .ق . پس از خلع المتوکل محمدبن ابی بکر به خلافت رسید و به سال ٧٨٨ هَ .ق . در قاهره درگذشت . (از الاعلام زرکلی از شذرات الذهب ج ٦ ص ٣٠٣، و مورد اللطافة ص ٩٤).