عمر طبری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عمر طبری . [ ع ُ م َ رِ طَ ب َ ] (اِخ ) ابن فرحان طبری . از ریاضی دانان مشهور ایرانی در قرن سوم هجری . وی معاصر مأمون خلیفه ٔ عباسی بود و او را تألیفاتی متعدد است که از جمله ٔ آنهاست : ١- تفسیر کتاب الاربعه ٔ بطلمیوس قلوذی . ٢- رساله ای در احکام نجوم . ٣- رساله ای در استخراج ضمیر به طریق نجوم . ٤- کتاب جوامع الاسرار فی علم النجوم . ٥- مختصرمدخل القیصرانی فی احکام النجوم . (از تاریخ ادبیات در ایران تألیف صفا ج ١ ص ١٠٤). رجوع به الفهرست ابن الندیم و ترجمه ٔ طبقات الامم قاضی صاعد اندلسی شود.