عمر شلوبینی

عمر شلوبینی . [ ع ُ م َ رِ ش َ ل َ ] (اِخ ) ابن محمدبن عبداﷲ ازدی شلوبینی (شلوبین )، مکنی به ابوعلی . نحوی و لغوی قرن ششم و هفتم هجری . وی بسال ٥٦٢ هَ .ق . در اشبیلیة تولد یافت و در همین شهر بسال ٦٤٥ هَ .ق . درگذشت . اوراست : ١- تعلیقی بر کتاب سیبویه . ٢- التوطئه، که خلاصه ای از «القوانین » خود مؤلف است . ٣- شرح مقدمه ٔ جزولیة، در نحو. ٤- القوانین، در علم زبان عربی . شلوبینی نسبت است به قلعه ٔ شلوبین یا شلوبینیة در جنوب اندلس . (از الاعلام زرکلی از وفیات الاعیان ج ١ ص ٣٨٢، و روض المناظر ابن شحنة).