عمر زعفرانی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عمر زعفرانی . [ ع ُ م َ رِ زَ ف َ] (اِخ ) ابن جعفربن محمد زعفرانی، مکنی به ابوالقاسم و ملقب به دومی ̍. از ادیبان و دانایان به علوم مختلف شعر، از قبیل عروض و قافیه بود. او را کتاب العروض است در پنج جلد بزرگ . یاقوت حموی گوید: آنها را بخط مؤلف دیدم که وقف جامع حلب بوده است . و ابن الندیم کتاب القوافی و کتاب اللغات را نیز از او دانسته است . رجوع به معجم الادباء یاقوت چ مصر ج ١٦ ص ٥٩ شود.