عمر رسولی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عمر رسولی . [ ع ُ م َ رِ رَ ] (اِخ ) ابن علی بن رسول بن هارون بن ابی الفتح غسانی ترکمانی . ملقب به نورالدین و الملک المنصور. مؤسس دولت رسولی در یمن . وی در مصر متولد گشت و ابتدا در خدمت ایوبیان مصر بود. سپس از جانب ملک مسعودبن ملک کامل ایوبی، حاکم بر یمن گشت . و به سال ٦٣٠ هَ .ق . در آنجا دعوی استقلال کرد و سکه به نام خود زد. سپس بر مکه و توابع آن مستولی شد و مدت ٢٣٢ سال خود و فرزندانش بر یمن و حجاز سلطنت کردند. عمر منصور به سال ٦٤٧ هَ .ق . بدست یکی از غلامان خویش به قتل رسید. وی شخصی ادیب و سخی و شجاع بود و آثاری از قبیل مدرسه و مسجد از وی در مکه و یمن باقی مانده است . (از الاعلام زرکلی ). رجوع به مآخذ ذیل شود: العقود اللؤلؤیة ج ١ ص ٤٣، الذهب المسبوک ص ٣٩ و طبقات سلاطین اسلام ص ٨٨.
عمر رسولی . [ ع ُ م َ رِ رَ ] (اِخ ) ابن یوسف بن عمربن علی بن رسول، مکنی به ابوحفص و ملقب به ممهدالدین و الملک الاشرف . سومین تن ازملوک رسولی در یمن . وی شخصی فاضل و نیکوسیرت بود و در کتب انساب و طب و نجوم دستی توانا داشت . و الملک المظفر بسال ٦٩٤ هَ .ق . به نفع او از سلطنت کناره گرفت و وی در حدود دو سال سلطنت کرد و به سال ٦٩٦ هَ .ق . درگذشت . او را تألیفاتی میباشد، از آنجمله است : ١ - الاسطرلاب . ٢ - التبصرة فی علم النجوم . ٣ - طرفة الاصحاب فی معرفة الانساب . ٤ - المغنی فی البیطرة. ٥ - المعتمد فی مفردات الطب . (از الاعلام زرکلی از العقود اللؤلؤیة ج ١ ص ٢٨٤). رجوع به اشرف (عمر...) شود.