عمده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عمده . [ ع ُ دَ / دِ ] (از ع، ص، اِ) بزرگ و کلان . (ناظم الاطباء). مقدار کلی و بسیار از هر چیز. کلی . - عمده خر ؛ آنکه کالا یکجا و بصورت کلی خرد. - عمده خری ؛ خریدن کالا بصورت کلی و بسیار. - عمده فروش ؛ آنکه کالا بمقدار کلی فروشد. مقابل خرده فروش . - عمده فروشی ؛ فروختن کالا بصورت کلی . در مقابل خرده فروشی .