عمان سامانی | گنجینه الاسرار | بخش ۵

سایه معشوق گرافتاد بر عاشق چه شد ما باو محتاج بودیم او بما مشتاق بود باز ساقی گفت تا چند انتظار ای حریف لاابالی سر برآر ای قدح پیما درآ، هوئی بزن گوی چوگانت سرم، گوئی بزن چون بموقع ساقیش درخواست کرد پیرمیخواران ز جا، قدراست کرد زینت افزای بساط نشأتین سرور و سر خیل مخموران حسین گفت آنکس را که میجویی منم باده خواری را که میگویی منم شرطهایش را یکایک گوش کرد ساغر می‌را تمامی نوش کرد بازگفت از این شراب خوشگوار دیگرت گر هست یک ساغر بیار