عمادالدین سخاوی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عمادالدین سخاوی . [ ع ِ دُدْ دی ن ِ س َ ] (اِخ ) حسین بن حسون مصری سخاوی، مکنی به ابوعبداﷲ و ملقب به عمادالدین و مشهوربه سخاوی و قوی . وی ادیب و شاعر و نحوی بود و به سال ٥٨٣ هَ . ق . در مصر درگذشت . این دو بیت از اوست : ما سمعنا من الفضائل طرا فی قدیم الاخبار أو فی الحدیث فهو وقف علی الصحابة ماض منتهاه اًلی رواة الحدیث . (از ریحانة الادب ج ٢ ص ١٧٢ ازروضات الجنات ص ٤٩٣).