عمادالدین ایوبی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عمادالدین ایوبی .[ ع ِ دُدْ دی ن ِ اَی ْ یو ] (اِخ ) عثمان بن عادل ایوبی، ملقب به عمادالدین و مشهور به الملک العزیز (غیر از الملک العزیزبن الملک الناصر). وی از ایوبیان بودکه از سال ٦٠٨ هَ . ق . الی ٦٣٠ هَ . ق . در باتیاس وسبیبه حکومت کرد. (از معجم الانساب زامباور ص ١٥٤).
عمادالدین ایوبی . [ ع ِ دُدْ دی ن ِ اَی ْ یو ](اِخ ) اسماعیل بن عادل ایوبی، ملقب به عمادالدین و مکنی به ابوطاهر و مشهور به الملک الصالح . از ایوبیان بود و از سال ٦١٥ تا ٦٤٤ هَ . ق . در «بصری » و سپس در دمشق حکومت کرد. (از معجم الانساب زامباور ص ١٥٥).
عمادالدین ایوبی . [ ع ِ دُدْ دی ن ِ اَی ْ یو ] (اِخ ) (الملک الناصر) عثمان بن صلاح الدین یوسف، ملقب به عمادالدین و مشهور به الملک العزیز و مکنی به ابوالفتح . دومین از امرای ایوبی مصر بود که در بیست وهفتم صفر سال ٥٨٩ هَ . ق . به جای پدر خویش به سلطنت نشست و در بیست وهفتم محرم سال ٥٩٥ هَ . ق . درگذشت . (از طبقات سلاطین اسلام استانلی لین پول ص ٦٧) (معجم الانساب زامباور ص ١٥٠).