عمادالدین اتابکی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عمادالدین اتابکی . [ ع ِ دُدْ دی ن ِ اَ ب َ ] (اِخ ) شاهنشاه بن محمدبن زنگی بن مودودبن زنگی بن آق سنقر، ملقب به عمادالدین . سومین تن از اتابکان سنجار. رجوع به عمادالدین زنگی (شاهنشاه بن محمدبن ...) شود.
عمادالدین اتابکی . [ ع ِ دُدْ دی ن ِ اَ ب َ ] (اِخ ) پهلوان بن هزاراسب، ملقب به عمادالدین . سومین از اتابکان لر بزرگ است . وی پس از پدرش «هزاراسب » در سال ٦٢٦ هَ . ق . حکومت لرستان را به دست گرفت و تا سال ٦٤٦ هَ .ق . که درگذشت این مقام را داشت و پس از او برادرش نصرةالدین کلجه به حکومت رسید. (از تاریخ مغول عباس اقبال ص ٤٤٤ و ٤٤٨). و نیز رجوع به «اتابکان لرستان » وتاریخ حبیب السیر چ کتابخانه ٔ خیام ج ٣ ص ٣٢٧ شود.
عمادالدین اتابکی . [ ع ِ دُدْ دی ن ِ اَ ب َ ] (اِخ ) زنگی بن مودودبن زنگی بن آق سنقر، ملقب به عمادالدین و مکنی به ابوالفتح . از اتابکان سنجار. رجوع به عمادالدین زنگی (زنگی بن مودود...) و ابوالفتح (زنگی ...) شود.