علیة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علیة. [ ع ُ ل َی ْ ی َ ] (اِخ ) نام دختر مهدی عباسی مشهور به «عباسة» است که ادیب و شاعر بود (١٠٦ - ٢١٠ هَ . ق .). وی در شعرهای خود آهنگهای زیبایی به کار می برد و برادرش هارون الرشید در اکرام و احترام او مبالغه می کرد. وی را دیوان شعری است . (از معجم المؤلفین از عیون التواریخ ابن شاکر کتبی ج ٣ ص ٢٥٤ و نزهةالجلساء فی اشعار النساء سیوطی ص ٩ و الوافی صفدی ج ١٢ ص ٢٢٩ والفهرست ابن الندیم ج ١ ص ١٦٤ و الاغانی اصفهانی ج ١٠ص ١٦٢ و ایضاح المکنون بغدادی ج ١ ص ٥٢٠ و اعلام النساء عمر رضا کحالة ج ٣ ص ٣٣٤). و رجوع به عباسة شود.
علیة. [ع ُ ل َی ْ ی َ ] (اِخ ) نام دو کوهست در یمامة. و در آن وادیهای بسیاری است از آن جمله «دَخول » است که امروءالقیس از آن نام می برد. (از معجم البلدان یاقوت ).
علیة. [ ع ِل ْ ی َ ] (ع ص، اِ) ج ِ عَلی ّ. رجوع به عَلی ّ شود. ◄ شریف و رفیعالقدر و رئیس : هو من علیةالناس ؛ أی من أجلتهم و أشرافهم . (ازمنتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). و نیز رجوع به عُلْی و عُلّی ّ و عَلیّة و عُلّیَّة شود.