علیاری

علیاری . [ ع َ ] (اِخ ) حسن بن علی بن عبداﷲبن محمدبن محب اﷲبن محمدجعفر علیاری قراجه داغی تبریزی . اصولی و فقیه . وی بیش از ده سال در نجف اشرف اقامت داشت و نزد بسیاری از علما تحصیل کرد. سپس به تبریز بازگشت و در سال ١٣٥٨ هَ . ق . درگذشت . او راست : ١- بدائع الاسلام فی شرح شرائع الاسلام . ٢- جامع السعادة. ٣- صراط النجاة. ٤- مشکاة الاصول الی علم الاصول، در سه مجلد. ٥- مشکاة الانوار فی اصول الدین، در دو مجلد. (از معجم المؤلفین ج ٣ ص ٢٥٦ از اعلام الشیعةآغابزرگ ج ١ ص ٤١٦). و نیز رجوع به حسن علیاری شود.